کارما

[ODYSSEUS]

کارما (Karma) در زبان سانسکریت به مفهوم کنش و واکنش است. یا با بیان دیگری بازتاب است.

هر کنشی، واکنشی دارد و هر واکنش خود واکنشی دیگررا به‌دنبال می‌آورد. بدین ترتیب هر عمل در ذات خودش عکس العمل است و هر عکس العمل ، عمل به حساب می‌آید. کارما در سه سطح گفتار،پندار، و کردار رخ می‌دهد. بودا در این باره می‌گوید : حتی اگر در زیر محکمترین صخره‌ها برویدکارما گریبان شما را می‌گیرد.کارما به معنای«تاوان» است. بدین معنا که نتیجهٔ اعمال نیک و بد فرد در زندگی کنونی و یا زندگی های بعدی وی تاثیر خواهد گذاشت. کارما از اعتقادات ادیان هندو، بودایی و ادیان آسیای جنوب شرقی است.

درقانون کارما انسان بازتاب اعمال خود را در طول زندگی جاری یا زندگی های بعدی خود دریافت می‌کند. حتی در ضرب المثل به آن اشاره شده: تو نیکی میکن و در دجله انداز .....از هر دستی بگیری از همان دست می دهی...

در اسلام اصل قضیه کارما (البته نه با این توصیف) پذیرفته شده است. مسلماً در اساس اسلام نه گرایشها و عقاید چند خدایی وجود دارد، و نه اعتقاد به تناسخ. اما این اصل پذیرفته شده است که هر عملی به خود عمل کننده باز می‌گردد. برخی آیاتی که به این نکته اشاره دارند عبارتند از ۳۰ شوری، ۱۱ رعد و ۵۴ انفال. در دین زرتشتی نیز به کارما اشاره شده و حتی حضرت زرتشت فرموده: تا زمانی که گناهان (کارما) شما در این دنیا پاک نشود نمی توانید به جهان آخرت بروید. حضرت زرتشت فرموده: خداوند از ذات بیکران خود ذره ای در روح هر انسان قرار داده به نام فروهر که این نیرو انسان ها را درست هدایت کرده و از تولید کارما جلو گیری میکند و تا زمان زنده بودن انسان به او کمک میکند و پس از مرگ دوباره پک و دست نخورده به ذات بیکران اهورا مزدا (خدا) باز میگردد و آمادهٔ راهنمایی انسانی دگر میشود.

منبع: http://fa.wikipedia.org




تابحال با خود اندیشیده‏اید که  چرا زندگی بازی بومرنگهاست ؟

در طبیعت قانونی داریم به نام کارما که این قانون قانون عمل و عکس العمل، تابش و بازتابش و علت و معلول است. که بعضی آنرا تناسخ نیز می‏نامند که به نظر من این دو تفاوت زیادی با هم دارند و در زبان لاتین آنرا Karma می‏خوانند.

قانون کارما می‏گوید : هر عملی واکنشی داشته و همچنین هر واکنشی خود واکنشی دیگر به دنبال دارد و این چرخه همیشه تکرار خواهد شد. قانون کارما میگوید شما در هر حال و روزی که باشید، در آسمانها یا در داخل زمین، پشت محکمترین قفلها و یا بر تخت سلطنت، کارمای اعمال شما دیر یا زود، به شما بازمیگردد. منظور اینکه هر چه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی و یا از هر دست بدهی، از همان دست می‏گیری . به طور خلاصه این قانون می گوید :

هر نیتی که میکنید و یا عملی که انجام می دهید دست به دست چرخیده و همانند آن به خودمان باز می‏گردد.

این تصویر کاملا گویای این مطلب است :

کارما به معنای«تاوان» است. بدین معنا که نتیجه ی اعمال نیک و بد فرد در زندگی کنونی و یا زندگی های بعدی وی تاثیر خواهد گذاشت. (تعریف غیر ادیان الهی) کارما از اعتقادات ادیان هند و بودا و ادیان آسیای جنوب شرقی است.

و اعتقاد دین  بودا و هندو در مورد قانون کارما : حیات آیندة هر جانداری بر حسب قانون کارما معیّن می شود و به موجب آن کردار، گفتار یا پندار هر فرد، موجب نتایج و سبب اموری است که سرنوشت حیات بعدی او را مشخص می کند. منظور از حیات بعدی این است که انسان پس از مرگ روحش وارد بدنی دیگر شده و در آن بدن مجددا شروع به زندگی می کند که کارما و عکس العمل اعمال آن انسان به این انسان بازخورد می یابد و در پیکر جدید متجلی می شود.



بعضی افراد هم که فقط معتقدند کارما در بعضی رفتار ما نمایان می شود چنین می گویند : اعمال فعلی اطرافیان ما، تاثیر و اثر اعمال قبلی خود ماست .

اگر ما حق کسی را پایمال می‏کنیم، اگر دل کسی را می‏شکنیم، اگر با صدای بوق اتومبیل خود در ساعت ۱۲ شب دیگران را می‏آزاریم، اگر پشت سر کسی غیبت می‏کنیم و یا حتی اگر خوبی می‏کنیم، دست افتاده‏ای را می‏گیریم، دل ناشادی را شاد می‏نماییم و یا کیسۀ سنگین برنج را از دست پیرزنی می‏گیریم، منتظر عین عمل یا شکل تغییر یافتۀ آن باشیم که شخصی دیگر در حق ما انجام خواهد داد.

تصویر زیر را نیز دقت نمایید :

این قانون دقیقا بیان می‏نماید که هر نیت و فکری که داریم و هر عملی که انجام می دهیم، باعث تابش انرژیی به جهان هستی می شود که پس از مدتی (دیر یا زود) به خود ما بازمیگردد و در واقع ما باعث جذب آن فکر و یا عمل می شویم و آنچه امروز از خوب و بد به سرمان می آید، نتیجه نیات و اعمال خوب و بد قبلی ماست. (کمی شبیه قانون جذب است ولی تفاوت دارد)

عمل ما دقیقا مانند یک بومرنگ عمل کرده و به سوی خودمان با شدتی بیشتر بازمی‏گردد. با این اوصاف این جمله که می‏گوییم زندگی بازی بومرنگهاست، کمی روشنتر می‏شود و باید توجه داشته باشیم که بومرنگ خود را به هر طرف پرتاب کنیم باز هم به سمت خودمان باز میگردد.


منبع: http://www.pourali.net

[روح آسمان]

سلام
خیلی جالب بود!
با تشکر از زحمتی که کشیدید...

[ODYSSEUS]

سلام
خیلی جالب بود!
با تشکر از زحمتی که کشیدید...

با سلام
خواهش می کنم. سعی دارم از منابع متعدد اطلاعات جالبی در این باره جمع آوری کنم.

[ODYSSEUS]

کارما


مکن کاري که بر پا سنگت آيد

جهان با اين فراخي تنگت آيد

چو فردا نامه خوانان نامه خوانند

تو را از نامه خواندن ننگت آيد

از مرد دانا پرسيدم اسم اين عمل و عکس العمل و يا به مصداق شعر :

از مکافات عمل غافل مشو

گندم از گندم برويد جو ز جو

را چه مي گويند ؟

گفت: اصطلاحا به آن کارما مي گويند !.

گفتم: اين کارما براي زندگي آينده ما چگونه عمل مي‌کند؟

گفت: وقتي ما اين بدن جسمي را ترک مي‌کنيم، تمام حوادث خوب و بد زندگيمان بصورت يک فيلم از جلوي ما مي‌گذرد. لذا سعي مي‌کنيم در زندگي آتي طوري ترتيب دهيم که بتوانيم آن اشتباهات را جبران کرده متعادل شده و در مراحل تکامل به جلو برويم. در حقيقت هر کار منفي و بدي که انجام مي‌دهيم که ضرراش به خود ما و ديگران برسد، يک اشتباه محسوب مي‌شود. در اصطلاح عوام و اديان به آن "گناه" مي‌گويند. هر اشتباهي مثل يک درس مي‌ماند، بايد آن را ياد گرفت، جبران کرد و تکرار نکرد. اگر ياد گرفتيم و اشتباهات خود را جبران کرديم ديگر آن اشتباه و يا درس را تکرار نکرديم، يک مرحله بالا مي‌رويم. ولي اگر آن درس را فرا نگرفتيم و دوباره تکرار کرديم، عکس العمل آن هر بار شديدتر و شديدتر به ما و يا خانواده ما بر مي‌گردد تا اينکه متوجه اشتباهات خود شويم و از تکرار آن جلوگيري کرده و با انجام اعمال نيک و خيرخواهانه تعادل از دست رفته را بدست آوريم. ساير موجودات فورا از اشتباهات خود پند مي‌گيرند . مثلا اگر دانه سمي به آنها بدهيد و يکي از آنها تلف شود ، ديگران از آن دانه‌ها حذر مي‌کنند. اگر حيواني در دامي بيفتد ديگران سعي مي‌کنند به آن دام نزديک نشوند. اگر حيوانات به آساني تشخيص دهند که در شرايطي، جانشان در خطر است، سعی می‌کنند در آن شرایط قرار نگیرند.

ولی بشر اشتباهات خود را دوباره تکرار می‌کند و از عکس العملی که این اشتباهات در دیگران ایجاد کرده سر مشق نمی‌گیرد. بعضی انسانها هستند که کارهای منفی و اشتباه خود را مرتبا تکرار می‌کنند و زندگی‌شان یک سری فاجعه، بیماری، فلاکت و بدبختی است.

گفتم مادرم می‌گفت: یک فرشته روی شانه چپ و یکی روی شانه راست هر کسی نشسته و کارهای خوب و بد ما را ضبط می‌کند. ممکن است در این مورد توضیح دهید؟ !!

گفت در کائنات سیستمی است که تمام انعکاسات و نوسانات اعمال منفی و مثبت را ضبط می‌کند. در حقیقت تمام اعمالی که انجام می‌شود امواج انرژی چه مثبت و چه منفی ایجاد می‌کند و این امواج با سیستم بسیار پیچیده‌ای ضبط می‌شود. چون این مطلب خیلی غامض و پیچیده است و ذهن افراد عادی نمی‌تواند آنرا درک و قبول کند لذا آن را به خداوند و خشم و غضب و انتقام او نسبت می‌دهند و یا فرشتگان او را مسئول می‌دانند فقط بطور خلاصه باید بگویم که اتم‌هایی در بدن احساسی – بدن ذهنی و بدن جسمی و بدن اتریک انسان وجود دارد بنام اتم‌های دائمی که عمل ضبط امواج را بعهده دارند. بر این اساس هر عملی را عکس العملی خواهد بود مساوی و در جهت عکس و نتیجه این کار تعادل است.

گفتم: پس مسئله تنبیه و انتقام الهی در کار نیست فقط مسئله تعادل انرژی است!!

گفت: خوب فهمیدی، همانطور که می‌دانی، خداوند نور و عشق خالص و مطلق است چنانچه می‌گوئیم "بنام خداوند بخشنده مهربان" لذا احساسات منفی مثل انتقام، خشم، تلافی جوئی و تنبیه در ذات پاکش وجود ندارد. لطف و محبت و پشتیبانی او شامل حال تمام بندگان و موجودات عالم می‌شود. هر چه بر سر ما می‌آید از دست خودمان است.

پرسیدم: آیا می‌توان به نحوی از این قانون که کارما نام دارد سرپیچی کرد؟

گفت: به هیچ وجه من الوجود.

پرسیدم: آیا می‌توان در همین زندگی اشتباهات خود را جبران کرده و بحال تعادل درآئیم؟

جواب داد: البته که می‌توانی، با خدمت به مردم، کمک به مستمندان، دستگیری از بینوایان و محتاجان کم‌کم می‌توانید کارهای منفی و اشتباهات خود را خنثی کرده و پاک کنید، ولی باید مواظب باشید اشتباه دیگری نکنید.

عبادت به جز خدمت خلق نیست

به تسبیح و سجاده و دلق نیست

نکته آنست که شما با زندگی خود هر کاری که دلتان بخواهد می‌توانید انجام دهید و هیچ عکس العملی منفی ایجاد نمی‌شود منوط به اینکه آزار شما به هیچ موجودی نرسد.

بنابراین اگر انسانی زرنگ و باهوش و با ادراک باشد، سعی می‌کند با راستی و درستی مطلق زندگی کند و آزارش به هیچ‌وجه به موجودی نرسد و فقط در راه خدمت خود، خانواده خود و خلق قدم بردارد.

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

پرسیدم: آیا سخن و حرف هم کارما دارد ؟

گفت : البته که دارد. ممکن است یک انسانی شایعه‌ای بسازد که ضربه شدیدی به زندگی دیگری بزند. همچنین اهانت، فحش، دروغ و افترا و غیره ... همگی کارمای منفی ایجاد می‌کند. بعضی از "عرفا" معتقدند که غیبت کردن، افترا و شایعه سازی، گناهش از ده مرتبه زنای محسنه بدتر است.

پرسیدم: فکر کردن چطور آنهم عکس العمل دارد ؟

گفت: تمام اعمال انسان از فکر شروع می‌شود. اگر کسی فکر سالم و مثبت داشته باشد نمی‌تواند مردم آزاری کند. هر فکر اشتباهی مثل یک موج منفی در زندگی شما ثبت می شود و عکس العملی به وجود می‌آورد و این عکس العمل نسبت به ضعف و شدت آن فکر و آیا قصد انجام آن وجود دارد یا نه به وجود می‌آید. بنابراین بهترین کار آنست که پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک را سر مشق زندگی خود قرار داده و جز کارهای مثبت و خدمت به همنوعان فکر و عمل دیگری انجام ندهیم.

اگر انسانی بدین ترتیب زندگی خود را ترتیب دهد نه تنها گرفتاری و بدبختی در زندگی او داخل نخواهد شد بلکه زندگیش پر از خوشی، سعادت، احترام، سلامتی و موفقیت خواهد بود.

گفتم: پس از این راه هم می‌توان به تکامل و عشق و نور رسید ؟

گفت: بله این هم یکی از راههای به تکامل رسیدن است ...طریقت

ما نگوئیم بد و میل به ناحق نکنیم

جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است

کار بد مصلحت آنست که مطلق نکنیم

گر بدی گفت حسود و رفیقی رنجید

گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم



منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

چرخه کارما

برای بررسی مفهوم چرخه کارما طرق مختلفی وجود دارد. ممکن است چرخه‌ای میان افراد وجود داشته باشد که A  در آن  B  را داخل می‌نماید و در طول زندگی بعدی B، A را به آن وارد کند. آنها به ارتباط خود در قالب این چرخه انرژی ادامه می‌دهند که آنها را بارها و بارها برای ارتباط داشتن با یکدیگر به عقب می‌راند، تا زمانی که یکی از افراد از آنچه در حال وقوع است آگاه شده و به انتخاب خود انرژی‌اش را از تاثیر این چرخه دور نگاه داشته و آن را به اهداف و مصارف دیگر می‌رساند.

گاهی اوقات این چرخه به صورت ارتباط عاشقانه‌ای صورت می‌گیرد که صادقانه یا حقیقتا محبت‌آمیز نبوده است. همچنین ممکن است به صورت ارتباط شغلی یا سیاسی رخ دهد. هنگامی که یک نفر می‌فهمد چه اتفاقی در جریان است و تغییرات لازم را انجام می‌دهد، از این چرخه‌ها رها می‌گردد. در همین حال شخص دیگر چرخه خود را می‌گرداند تا آن که این چرخه را به شخصی دیگر در موقعیتی مشابه دیگر پیوند دهد تا زمانی که سرانجام بفهمد و تغییر کند.

همچنین ممکن است خود ما چرخه‌های رفتاری بر روی خودمان ایجاد کنیم که طی آن با همان شیوه بودن و عکس العمل نشان دادن نسبت به زندگی آنها را به گردش در می‌آوریم. این موضوع که تا چند مرتبه شخصیت فرد در چنین زندگی یکسان می‌ماند جای تعجب دارد. الگوها آنقدر تکرار می‌گردند تا آن که شخصی دارای نوعی تجربه هشیار کننده گردد که او را به فراسوی کنونی وی ببرد. این موضوع دیدی گسترده‌تر از زندگی، شناخت احتمالات و امکانات جدید بودن را ممکن می‌سازد.


منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

کارما و رشد            


هدف اصلی ما در زندگی تکامل است، با این وجود گاهی اوقات در مسیرمان عدم توازن‌هایی ایجاد می‌کنیم که برای سایرین یا خودمان رضایت بخش نیست. بنابراین گاهی اوقات چیزی را می‌آفرینیم که کارما Karma نامیده می‌شود. در واژه شرق، کارما به معنای "ایجاد تعادل و توازن" است. در انجیل قلاتیان - بخش شش و آیه هفت - اینطور آمده: بشر آنچه را می‌کارد برداشت می‌نماید.

برخی از افراد عقیده دارند که ما جهت تکمیل یا توازن کارما بارها و بارها زندگی می‌کنیم. حال چنانچه یگانه هدف تناسخ ایجاد توازن کارمایی باشد، آغاز برای چیست؟ یا کارما از کجا آمده؟ ما در زندگی خود بارها و بارها دیده‌ایم که چگونه افراد به سوی شگفتی‌هایی جذب می‌شوند که در جهت رشد و تکامل آنهاست. هنگامی که مردم واقعا جهت رسیدن به این هدف کوشش می‌نمایند، حس تحصیل هدف و شادی در زندگی وجود دارد و کارما به این سادگی گسترش نمی‌یابد.

هر گاه که در "چرخه‌های" کارما گرفتار می‌شویم، بیشتر در معرض منفی بافی و احساس پوچی قرار می‌گیریم. هر زمان که چیزهای تازه یاد می‌گیریم به ما جهت درک زندگی و توازن کمک شده و کارمای کمتری ایجاد می‌گردد. بدین ترتیب داشتن زندگی‌های بسیار متفاوت جهت تکامل بیشتر موضعی حائز اهمیت می‌شود.

ما به صورت اشخاص فقیر، ثروتمند، موفق از (لحاظ استانداردهای دنیوی) و یا بسیار ناموفق، زندگی‌هایی در تنهایی و یا سرشار از عشق و کامیابی داشته‌ایم. ما تمامی گونه‌های بودن، همه حالت‌های زیستن را در تمام نژادها تجربه می‌کنیم.

در بعضی مواقع در یک زندگی یا زندگی‌های متعدد به منظور به دست آوردن شناخت و نایل شدن به کارما (تعادل) تغییر جنسیت می‌دهیم، زیرا از طریق تغییر جنسیت این کار بهتر انجام خواهد گرفت. تغییر جنسیت به این دلیل صورت می‌گیرد تا فرصت‌های جدید، در جنسیتی که آن فرصت‌ها تنها در آن می‌توانند نمایان شوند، قابل تجربه باشد.


منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

منابع کارما            

 
زمانی که از کارما صحبت می‌شود معمولا بیشتر افراد به فکر کارمای زندگی‌های گذشته خود می‌افتند. حقیقتا این موضوع جنبه بسیار مهمی از نیروی کارمایی می‌باشد، اما با این وجود افراد همواره تحت تاثیر انواع مختلف کارما می‌باشند.

زمانی که دو یا چند کار با یکدیگر مصادف می‌شوند اثر آنها بر روی شخص بسیار شدیدتر خواهد بود. با این وجود در رشدی که ا ز آن صحبت  کردیم نیز بسیار بزرگ و عالی خواهد بود. به عنوان مثال، اگر شخص خودخواه و خود محور بوده و در خانواده‌ای متولد شده باشد که به صورت ژنیتیکی تمایل به خود محوری و نافرمانی دارند آنگاه مشکل بزرگ‌تر خواهد بود. زمانی که مشکلات از منابع و منشاهای متعدد آب بخورند آشکارتر و بارزتر می‌شوند.


منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

مدیتیشن چرخه کارما         


در وضعیت مدیتیشن قرار بگیرید:

الف) احساس می‌کنید چرخه کارمایتان با چه کسی در گردش است؟

ب) آیا می‌توانید از این چرخه رهایی پیدا کنید؟

ج) آیا برای خودتان چرخه رفتاری دارید که با آن دست و پنجه نرم کنید؟

د) آیا می‌توانید از این چرخه رهایی پیدا کنید؟

به ویژه این دوره رشد سریعتر در مسیر تکامل، زمان مناسبی است برای آن که در موقعیت‌هایی قرار گیریم تا بتوانیم نسبت به آنها دید گسترده‌تری پیدا نموده یا دارای امکان فراگیری تجارب بیشتری گردیم. این موضوع به متوقف گردیدن تکرار شخصیت کمک می‌نماید. به عنوان مثال اگر شما شخص بسیار منطقی و اندیشمندی باشید ممکن است چندین زندگی متعدد زندگی کنید تا به توازن برسید. سپس ممکن است وارد زندگی شوید که این ویژگی از شما دریغ گردد. برای نمونه مردی که دیوانه موسیقی بود، حتی قادر به یادگیری ساده‌ترین سازها هم نبود. هیچ چیز در این زمینه به او کمکی نمی‌کرد. او زندگی‌های بسیاری را صرف فراگیری موسیقی نموده بود که در این زندگی خاص از او گرفته شده بود. اکنون مجبور بود ایجاد هماهنگی در دیگر ابعاد زندگی، بویژه در روابط را فرا گیرد.

نمونه‌ای دیگر زمانی است که شخص در یک زندگی بسیار خودخواه و خودپسند و به طور کلی مخالف دیگر افراد بوده است. در زندگی بعدی شخص ممکن است از همان نژاد و گروهی باشد که قبلا از آن متنفر بوده است. گاهی اوقات به جای تلاش جهت پی‌بردن به نیروی نژاد یا گروه، شخص ممکن است همچنان در زندگی جدید خود نیز خودخواه و خودپسند باقی بماند و از دیگران متنفر باشد. در این زمان شخص جهت فراگیری نیاز به تجارب بیشتری دارد.


منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

کارما چیست؟            


کارما يا کارمه برگرفته از واژه سانسکريت کارما می‌باشد ؛ به معناي ((متعادل كردن)). همچنين مي‌توان آن را چنين معني كرد كه: هر عملي، عكس‌العملي در پي دارد. اين مفهوم به اصل علت و معلول مربوط است. اگر به كسي بدي كني انرژي آن بايد متعادل شود. اين را مي‌توان چنين معني كرد كه آن شخص زماني ديگر رفتاري مشابه آن با شما خواهد داشت، يا اين كه زماني پيامدهاي اعمالتان را درك خواهيد كرد و تصميم خواهيد گرفت كه نگرش و رفتارتان را عوض كنيد. زماني كه به درك فكر يا عمل‌تان نايل شويد مقداري از نيروي كارمايي آزاد مي‌گردد. معمولاً با انجام عملي كه اشتباهتان را اصلاح نمايد خودتان را به قدر كافي تغيير خواهيد داد تا اينكه ديگر در زير بار عقوبت كارمايي نباشيد.

بعنوان مثال اگر فردي منفي و رياكار بوده‌ايد و بعداً خود را اصلاح نموده‌ايد، احتمال دارد خطايتان كاملاً پاك شود؛ يعني آن را متعادل نموده‌ايد.

اگر چه كارما به معني متعادل كردن است اما اغلب آن را به معني پرداختن هزينه‌اي براي اعمال بد مي‌دانند. ممكن است معناي كارماي خوب اشتباه فهميده شود؛ اما بنظر مي‌رسد كه انجام اعمال خوب به منظور كسب كارماي خوب نتيجه‌اي عالي دارد. اما با اين وجود اگر شخصي به اين موضوع وابسته شود ممكن است كارماي خوب در زمان‌هاي نامناسب و به طرزي عجيب به سراغش بيايد.

كارماي بد را مي‌توانيم فقدان رشد و درك بشماريم كه فقط ضربات سخت اتفاقات نامطلوب مي‌توانند موجب آن شوند. به عنوان مثال رفتار ظالمانه داشتن با ديگران مي‌تواند باعث شود كه بعداً در زمان ديگري خودمان رفتار ظالمانه‌اي را تحمل نماييم كه نتيجه آن، توجه و محبت نسبت به ديگران خواهد بود. اگر واقعا از زاويه‌‌ي گسترده‌تري نگاه كنيم، شايد چيزي بنام ((كارماي بد)) وجود نداشته باشد. مي‌توان آن را به عنوان فرصتي در نظر آورد كه به ما كمك مي‌كند رشد كنيم و راهي براي بهتر بودن را درك نماييم. كارماي خوب مي‌تواند تنها چيز ساده‌اي در رديف آرامش فوق‌العاده و عشق باشدكه به دست مي‌آيد؛ كه عشق غير شرطي و ارائه خدمت عاشقانه وداوطلبانه به ديگران موجب آن بوده است.

كارما ممكن است بصورت عشق، نفرت، طمع يا ديگر احساسات و تمايلات بروز كند. اين پديده بصورت انرژي تظاهر پيدا مي‌كند. كه ميبايستي متعادل گردد. زماني كه خود را دچار احساس خاصي، نظير عشق يا نفرت مي‌يابيد، ممكن است بخواهيد از منشاء آن اطلاع پيدا كنيد.

پس از آن كه كسي از نوع كارماي وراي يك موقعيت مطلع مي‌شود، مقدار زيادي از قدرت كارما آزاد مي‌شود و فرد چندان در سيطره آن باقي نمي‌ماند. گاهي اوقات علت كارمايي مخفي و پوشيده مي‌ماند تا زماني كه شخص به قدر كافي تجربه بيندوزد تا رشد مطلوب حاصل شود.

تمام اتفاقاتي كه براي افراد حادث مي‌شوند ناشي از كارما نيستند. بسياري از اوقات اتفاقي از طريق ايعاد ژنتيكي عمل مي‌كند كه يا موجب رشد شخص و يا موجب رشد ديگران مي‌شود.



منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

کارمای شخصی            


چند نمونه کارمای شخصی عبارتند از:

دوست داشتن یک نفر و کنار گذاشتن دیگران. اگر در زندگی‌تان یک نفر را به قیمت کنار گذاشتن دیگران دوست داشته‌اید، زمانی خواهد رسید که یک ارتباط جدید با یک فرد محبوب قطع خواهد شد به طوری که شما را به سوی دیگران بکشاند.



کارمای شخصی: این کارما ناشی از کارهایی است که فرد انجام داده یا انجام نداده است و بنابراین منحصرا خود مسئول آن می‌باشد. ممکن است این کارما در طول چند زندگی متعدد ایجاد شده باشد.

کارمای ارتباط: این کارما عبارت است از وجود همکاری یا عدم همکاری بین دو یا چند شخص که عدم تعادل به بار می‌آورد.

کارمای ژنتیک: این مجموع برآیند کارمای حل نشده موجود در ساختار سلولی شما است که از نیاکانتان در شما قرار داده شده است.

کارمای گروهی: این کارما می‌تواند سیاسی، مذهبی، نژادی، اجتماعی یا به شکلی جز این باشد. عمل کردن و عمل نکردن بر تمام اعضای این گروه‌ها اثر می‌گذارد، خواه آنان به قصد خود داخل شده باشند یا خیر. زمانی که شما عضو گروهی بوده‌اید که کارمایی را ایجاد کرده است، تا زمانی که کارما تصفیه شود شما با آن گروه مرتبط خواهید بود. می‌توانید خودتان به تنهایی آن را انجام دهید، اما این عمل مشکل است.

کارمایی که به جای دیگران تحمل می‌کنیم: این حالت عبارت است از به دوش کشیدن مسئولیت‌ها یا رشد کس دیگر که فرصتی برای آن فرد هستند تا کارمایش را تصفیه نماید.

برابری: سعی کنید با کسی برخورد تحقیر آمیز نداشته باشید وگرنه لازم خواهد بود که همانند یک فرد هم شان برابر با خودتان با افراد رفتار نمایید. ممکن است این اتفاق چنین باشد که اول بیاموزید و بفهمید که باید به افراد احترام بگذارید و سپس قبول کنید که آنها هم شان و برابر شما هستند.

مانع دیگران شدن: اگر با توسل به حسادت، خساست یا نظایر آن سعی کنید کس دیگری را از رشد بازدارید، از رشد خودتان نیز جلوگیری کرده‌اید. اگر به چیزی که باید به آنها بدهید سرباز بزنید باز هم برای خودتان مانع ایجاد کرده‌اید. پدیده رشد به طور جمعی و مشترک اتفاق می‌افتد.

مبادله انرژی: انسان باید نسبت به دیگران قدرشناس باشد و از بازگرداندن انرژی به کسی که به او انرژی داده است روگردان نباشد، خواه این بازگرداندن به صورت عشق باشد یا پول یا به اشکال دیگر. اگر در پی آن باشید که چیزی را بدون دادن چیز دیگری بگیرید به زودی در خواهید یافت که در عین حال که چیزی از دست می‌دهید هیچ چیز دریافت نخواهید کرد. اگر چیزی را با توقع بازگشت بدهید مطابق تصور شما اتفاق نخواهد افتد. اگر انتظار دریافت چیز معینی را داشته باشید مطمئنا مطابق انتظار خودتان چیزی دریافت نخواهید کرد. چنین توقعاتی انرژی را منحرف می‌کند و واکنش آن را تغییر می‌دهد و ممکن است حتی عکس شود.

ترجیح درانتخاب محل: زندگی های قبلی شما می‌توانند باعث شوند تا شما نوع خاصی از موطن یا منطقه را برای زندگی انتخاب کنید که شبیه به محل زندگی شما در زندگی پیشینتان باشد. ممکن است که در آن ناحیه احساس شادی بیشتر یا نزدیکی به خداوند می‌کرده‌اید و بخواهید آن انرژی را دوباره ایجاد نمایید.



منبع: http://www.soluk-reiki.com

[ODYSSEUS]

تناسخ و قانون کارما در قران

سوره غافر آيه 11:
قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَينِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَينِ فَاعْترَفْنَابِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِّن سبِيلٍ
آنها مى گويند: پروردگارا! ما را دو بار ميراندى و دو بار زنده كردى ، اكنون به گناهان خود معترفيم ، آيا راهى براى خارج شدن (از دوزخ ) وجود دارد؟!
منظور از دو بارميراندن ، مرگ در پايان عمر و مرگ در پايان برزخ است ، و منظور از دو مرتبه احيا،احياى برزخى و احياى در قيامت است.
در اينجا اينسؤ ال پيش مى آيد كه ما غير از اين دو حيات حيات سومى هم در اين دنيا داريم و مرگىهم قبل از ورود در اين دنيا داشتيم چرا كه قبلا موجود مرده اى بوديم ، به اين ترتيب سه حيات و مرگ مى شود.
پاسخ اين سؤ ال با دقت در خود آيه روشن مى شود، زيرا مرگقبل از حيات دنياموتاست نهاماتهيعنىميراندن و اما حيات در اين دنيا گرچه مصداق احياء است ولى قرآن در آيه فوق به اين جهت به آن اشاره نكرده است كه اين احيا چندان مايه عبرت براى كافران نبوده ، آنچهكه باعث بيدارى و اعتراف آنها به گناه شده نخست حيات برزخى است و سپس حيات دررستاخيز .
در بعضي از تفاسير منظور از مرگ نخستين را مرگ قبل ازوجود انسان در دنيا دانسته اند ، چرا كه قبلا خاك بود، بنابراين زندگى اول نيز زندگى ايندنيا مى شود، و مرگ دوم در پايان اين جهان است ، و حيات دوم در رستاخيز. كسانىكه اين تفسير را برگزيده اند به آيه 28 سوره بقره نيز استدلال كرده اند كه مى گويد: كيف تكفرون بالله و كنتم امواتا فاحياكم ثم يميتكم ثم يحييكم ثم اليه ترجعون :چگونه به خدا كافر مى شويد در حالى كه شما مرده بوديد او شما را زنده كرد، سپس مى ميراند، بار ديگر زنده مى كند، سپس به سوى او باز مى گرديد. ولى آيه مورد بحث سخن از دواماته به معنيميراندن مى گويد در حالى كه در آيه سوره بقره يك موت است و يك اماته.
اما هدف من از آوردن اين آيه و تفسير آن اين بود كه بعضى از طرفداران تناسخ خواسته اند ازاين آيه براى زندگى و مرگ تكرارى انسانها و بازگشت ارواح به بدنهاى جديد در اين دنيا استدلال كنند، در حالى كه آيه فوق يكى از دلائل زنده نفى تناسخ است ، زيرا مرگو حيات را منحصر در دو قسمت مى كند، ولى طرفداران عقيده تناسخ خبر از مرگ و حياتهاى متعدد و متوالى مى دهند و معتقدند روح يك انسان ممكن است چند بار در كالبدهاى جديدو نطفه هاى تازه حلول كند و به اين دنيا باز گردد.

درباره تناسخ و قانون کارما:

تناسخ به معنی نقل مکان روح از جسم یک مرده به جسمی دیگر و از یک زندگی به زندگیدیگر و تکرار آن است. این عقیده از گذشته بسیار دور تا امروز درتمامی اقوام وادیان از جمله در مصر باستان ، یونان باستان ، تمدن های بین النهرین ، هند ، شرق دور و حتی سرخپوستان و اسکیموها به نوعی وجـود داشته است . لکن تناسخ به معنـای اخص آن با هنـدوان و فلسفه هندوئیسم و شـاخه های آن ، ریشــه های عمیق دارد .
شبه قاره هند سرزمین بسیار کهنی است که اقوام گوناگونی در آن زندگی میکنند. اقوامی که در جنوب و مرکز شبه قاره زندگی می کننددر واقع بازماندگان دراویدیهای کهن هستند که معمولاً مردمی سیه چـرده و دارای موهای مجعد هستند . به نظر میرسد این اقوام از پیش از 4000 سال قبل از میلاد در هند ساکن بوده اند و بازماندگان آنها هم اکنون در جنوب شبه قاره هـند فراوان هستند.به جز قبایلی که در جنگلهای جنوبی و مرکزی هـند به صورت بـدوی زندگی می کرده اند ، بـقیه اقوام دراویدی باستان کم و بیش دارای تـمدن و دین بوده اندو بعضی عقاید آنان از جمله ریشه های اولیه تناسخ ، به قوم فاتح بعدی (آریاییان هند) منتقلشده كه قــبل از مـیلاد از جـبال هـندوکش و داخل هـند سـرازیـر شدند و پس از نبردهـای فـراوان سراسر شمال و بخشی از مرکز هـند را به تـصرف در آورند.ایـن قـوم جوان ، شـاد و فعال به تـدریـج تـحت تـاثـیر آب و هــوای گـرم و مـرطـوب و نـیزعـقاید اقـوام بومی هند به مردمانی درونـگرا غلتیدند و از دوره اسـاطیری ودائی ووداهای چهارگانه و فلسفه اوپنیشادها رفته رفته به دامن افکار بدبینانه و نفی و انکار زندگی این جهانی درغلتیدند.
در ایـن استحاله فـکری و مذهبی سیستم کاست (طبقات بسته اجتماعی) نقش مهمی ایـفا کرد وعـاقبـت دو عقـیده مهم و اساسی در جامعه هند پیدا شد که بهتدریج به دو پـایـه اسـاسـی فـلسفـه هندوئیسم تبدیل شد.یکی عقیده به تناسخ یا انتقال ارواح Transmigrationاست که هندوان آن را سامسارا Samsaraمی نامند و دومی اصل علت و معلولی تناسخ یا قـانون کـارماKarma است .
تناسخ به باور هـندوان چنین است که روح هـر آدمـی به هنگام مـرگ بـه پـیـکر یا جـسم جدیدی انتقال می یابد و دوباره به این جهان باز می گردد تا زندگی دیگری را آغازکند.بنابراین روح آدمـی یک سلسله تولد و تجدید حیات را در قالبها و جسمهای دیگر تجربه می کند و مرتباازیک جسم به جسم دیگر منتقل می شود و به عبارت ساده تر ، هر انسانی که می میرد ،روح
او پس از ترک جسم ،در کالبد نوزادی جای می گیرد و متولد می شود،به این ترتیب هر انسانی، تـنها در قـالب و جـسـم فـعـلی خود زندگی نکرده است ، بلکه دردورانهای مختلف زندگیهای متعددی را تـجربه کرده است. به عقـیده هـندوان روح هرانسـانی (به جز ارواح پاک و متعالیکه پس از مـرگ یکسـره و مسـتقیم به برهـمـا (خـدای بـزرگ) مـی پـیـونـدنـد و بـه سعادت جاودان می رسند و یا ارواح ناپاک،پست،شریرو شقی که یـکسره به درکـات دوزخ سـرنگـون می شوند) پس از مرگ در جسم موجودزنده دیگری به این جهان باز می گردد . عقیده تـناسـخ تـنها به انتـقال روح دربین آدمـیان بسنده نمی کند ، بـلکه طبق این عقیده روح آدمی بسته به درجه تعـالی ویا پستی نکبت ،ممکن است به صورت انسانی خوب ویا شریر و یا در کالبد خوک،گـاو،کـفـتار،سـگ،و دیگر جـانـوران حتی حشرات و کرمها و یا گیاهان به دفعات به این جهان بازگردد ،تا تعالی پذیرد و به بهشت رود یا تنزل پیدا کند و به دوزخ افکنده شود.
نظریه یا عقیده دوم ،قانون علت و معمولی تناسخ یا کارما است که علت انتقال روح را از کالبدی به کالبد دیگر بیان می کند. بنابرقانون کارما،رفتار و گفتار وکردار هر آدمی نوع حیات بعدی و کالبد آتی او را تعیین می کند.قانون کارما نیزریشه در اعتقادات اقوام قـبلی آریاییان دارد و اولین نشانه های آن را مـی تـوان درفـلسفه اوپـانـیـشادها دید ، آنجا که می گوید : آدمـیانی کـه در زندگانی خودافرادی وارسته با رفتار و گفتار نیک هستند ، روح آنها پس ازمرگ ، در زهدان پاکیزه زنی از طبقات بالا جای می گیرد و بر عکس ، ارواح انسانهای شریر و بدکردار ، دررحمهای کـثیف و ناپسند زنانی از طبقه نجس (پاریا) و یا خوک ، سگ و گرگ جای گیرمی شوند.قانون کارما بسیار هولناک و شدید است،طبق این قانون ،حتی گناهان کوچک موجب کیفرهای سخـت و هـراس آور می شود فردگناهکار در زندگی بعدی تنزل مییابد و رنج و شکـنجه می بیند و دوبـاره در کـالبد پسـت تـریجای می گیرد و این سیر تسلسل تا مرحله تبدیل به جـانوران ،حـشرات،کـرمـها و حتـی گیاهان ادامه می یابد و روح آدمی زجر می کشد و لا جرم آن قـدر از تـعـالی دور می شود کـه پـس از زایش و مرگهای بی شمار عاقبت به شقـاوت کـامل تبدیل می شود و در ژرفای دوزخ سرنگون میگردد.
در عقیده تناسخ و قانون اعلی آن یعنی کـارما ، روز داوری ، دعـا ، تـوبـه و انـابه ، شفاعت ، ثـواب و عـقـاب ، عـفـو و رحـمت پـروردگار جایی ندارد . ارواح آدمیـان در یک دور تسـلـسلبی پایان از جسمی به جسم دیگر و از زندگی به زندگی دیگر نقل مکان می کنند و در حیاتهای گـوناگون زجـر و شکنجه می بینند ،بخش کوچکی از آنها که متعلق به طـبقـات بـالای اجـتماع هستند معمولا در زنـدگیـهایمتـعـدد به نـیکی مطلق می رسند و به برهما می پیوندند اما بیشتر ارواح در زیر فـشارفـقر و بدبختیهای مـتوالی و پایان ناپـذیـر ، در هر دوره زندگـی تـنـزل پیدامی کنند و آن قـدر در راه شقـاوت پـیش مـی رونـد تـا عاقبت به قعر جهنم سرنگون می شوند.
این دوره تسلسل خشن که امید رستگاری در آن اندک است،رفته رفته چنان روح بدبيني و یاس در هندوان ایجاد کرد که عاقبت به انکار دنیا و لزوم ترک لذاتو نـعمتهای آن انجامید و حـتـی دو شاخه سر بر کشیده از هندوئیسم یعنی جینیزیسم (Jainism)و بودائیسم (Buddhism)کـه در راه کاستن از هراس آدمیان ازعاقبت هولناک تـناسخ و کـارما گامهایی برداشتند ، نتوانستند این دو عقیده جزمی و بیرحمـانه را تلطیف کنند و آنان را به صورتی انسانی تر و مشفقانه ترتغییر دهند.


http://www.itech20.com

[ODYSSEUS]

چگونه کارما رابهبود بخشیم؟


۱- می توان با پناه بردن به لطف خدا حوادث بدی که مقدر است به زندگی ما وارد آیدتا حدقابل ملاحظه ای کاهش داد.
۲- خدمت غیر خودخواهانه به همنوع و انجام گیا های مخصوص (پوجا-یاگیا-هما) را در این مواردتوصیه می شود.
۳- شادی که درزندگی دیگران ایجاد می نماییم و این شادی را به طور غیرمستقیم در کل آفرینش ایجاد کرده ایم و موجب درخشندگی اورای خودمان خواهد شد.
۴- جسم -ذهن و روح بر اثر انجام مدیتیشن هماهنگ وتصفیه می شود.
۵- اخلاص -عبادت -تکرار مانترا وانجام پوجا-یاگیا وهما موجب بهبود کارما وپیشگیری ویا به حداقل رساندن عواقب نامطلوب مربوط به کارما های گذشته میشود.

به کمک دانش ستاره شناسی وبا استفاده از تاریخ تولد(سال-ماه-روز-ساعت-دقیقه ولحظه تولد)ومحل تولد-چارت ستاره شناسی فردرا تهیه می کنندوافرادی که تخصص لازم دراین زمینه را دارند مدعی هستندکه می توانند چارت را بررسی نمایندواتفاقات گشته وحال وآینده را پیش بینی نمایند.


منبع: http://reiki-pro2.mihanblog.com